18. Appelpad 8 km

BEOORDELING

Afstand: 8 km. Volgens mijn gps 8,44 km gelopen.

Openbaar vervoer: Het Appelpad is uitstekend te bereiken met de buurtbus (let op beperkte dienstregeling).

Horeca: Bij het start resp. eindpunt Boerderijcamping De Maaneschijn. Hier zijn ook folders van meerdere klompenpaden verkrijgbaar.

Paden: Verhard langs binnenwegen, halfverhard door bos en velden, onverhard door bos en langs slootkanten. In het ‘natte’ seizoen kan het hier en daar modderig zijn.

Bijzonderheden: Het deel langs de Leemweg en (deels) Diepenrustweg is niet prettig om te lopen. Je loopt op een binnenweg waar een 60km zone geldt. Maar desondanks worden de vouwen uit je broek gereden door langsrazende auto’s.

Het pad van de Diepenrustweg naar de Zelderseweg is erg leuk om te wandelen, maar volgens de borden moet je voor dit deel elders toegangskaarten kopen.

Aantal sterren (maximaal 5): ****

Het Appelpad is een van de middellange paden met een lengte van ongeveer 8 km. Het start- en eindpunt is bij Boerderijcamping De Maaneschijn. Op deze zonnige dag met aangename temperaturen begin ik op het terras van de bij de camping behorende landwinkel met een kopje koffie. Ik kies zoals gewoonlijk voor de volgorde v.a. punt 1 en niet de tegenovergestelde richting. Ik wandel dwars over de camping waar vele caravanbezitters zich opmaken voor een lang weekend zo vlak voor Hemelvaartsdag. Een smal paadje aan het einde van het campingveld leidt mij over een plankier over een nu droge sloot om langs een bedrijf naar de Zelderse weg te wandelen. De omweg naar het woonhuis De Oude Meul, waar vroeger de eerste Appelse molen heeft gestaan, is de moeite niet waard. Na het oversteken van de Zelderseweg loop ik over de Vrouwenweg. Na de tweede wereldoorlog hebben de boeren het heft in eigen hand genomen en een soort ruilverkaveling tot stand gebracht. De percelen zijn lang en rechthoekig hetgeen de bedrijfsvoering ten goede komt. Na de Vrouwenweg slaat mij de schrik om het hart. Ik loop in de halfverharde berm van de binnenweg, maar moet met regelmaat bijna het weiland invluchten omdat ik bijna van de sokken word gereden door ‘snelheidsduivels’ die denken dat de Leemweg een onderdeel is van het circuit van Zandvoort. Na ruim een kilometer duik ik vanaf de Diepenrustweg een smal paadje in. Blijkens het toegangsbord moet ik elders een toegangskaart kopen om op dit deel te mogen lopen. Ik negeer het bord.

Gelukkig maar want voor mij begint een zeer smal paadje langs sloot, prikkeldraad en knotwilgen. Een juweeltje.Ik onderbreek mijn wandeling dan ook vele malen om foto’s te maken.Ik onderbreek mijn wandeling dan ook vele malen om foto’s te maken.Ik onderbreek mijn wandeling dan ook vele malen om foto’s te maken.

Korte tijd later steek ik weer de Zelderseweg over om langs de andere kant het Appelpad te vervolgen. Ook hier een binnenweg, maar zeer rustig. De enige auto die ik zag was van een bewoonster van de nabijgelegen manege en die hield zich aan 30 km stapvoets rijden.

 

Snel verwisselde ik deze weg weer voor een halfverhard en later onverhard pad langs hoge dekzandruggen. Blijkens de in de landwinkel van De Maaneschijn aangeschafte folder zijn deze percelen in gebruik als landbouwgrond. Het enige wat ik erop zie groeien is gras.

 

 

 

Wat een verademing. Wat een juweeltje. Ik sta inmiddels op particulier terrein waar met toestemming het Appelpad overheen loopt. Het pad loopt er met een grote boog omheen, maar ik word gedwongen om even naar het erf te wandelen. De ruim 300 jaar oude boerderij Ahof, is gezien de onderhoudsituatie vermoedelijk gerestaureerd. Dat kun je in ieder geval wel zien aan de schaapskooi die bij het complex hoort. Ook staat er een potstal herkenbaar aan de lage deuren in de zijgevel.

Aan de rand van het bos stijgen grote stofwolken op. Zou het een auto zijn die hard over een onverharde weg rijdt. Nee, het was een boer die zijn land aan het bewerken was en de wolken werden veroorzaakt door de eg die achter zijn trekker hangt en door de gortdroge grond snijdt.

Bij een T-splitsing de plaats waar vroeger de kippenlijn reed. Nu alleen struikgewas met opvallend veel varens, hoge bomen en open velden. De huidige kippenlijn rijdt zuidelijker tussen Amersfoort en Ede-Wageningen langs Barneveld en Lunteren. Ik kom al snel bij een boerderij. Het is het begin van het buurtschap Appel, waarnaar dit pad is genoemd. Snel ben ik weer bij De Maaneschijn, waar ik enkele uren eerder aan dit pad begon. 8 km is niet zo veel, maar door alles wat je ziet en waarvan je eindeloos kunt genieten duurde de tocht een paar uur. Een aanrader!