5. Derde Erfpad 9 km

BEOORDELING

AFSTAND: 7 km

OPENBAAR VERVOER: Zeer goede en frequente busverbinding (lijn 70 v.a. Amersfoort Centraal Station). Bushalte voor het startpunt

HORECA: Bij het startpunt en bij balansboerderij Het Derde Erf 

PADEN: Verhard, onverhard, door park Birkhoven, langs zandverstuivingen, door weilanden en langs de Eem

BIJZONDERHEDEN: Veel wisselende landschappen

AANTAL STERREN : *****

Je vraagt je af of je nu wel of niet op een klompenpad loopt. Het stuk tussen de Eem en balansboerderij Het Derde Erf geeft dat gevoel zeker. Door de weilanden, langs bloeiende slootkanten en vergezeld door de vele koeien in de wei loop je echt op een klompenpad. De rugzak om. Alleen de klompen waren in mijn situatie stevige wandelschoenen. Het verdere deel was minder een klompenpad, maar daarom niet minder geweldig. Maar laat ik op deze dag met zon en veel wind bij het begin beginnen. Het enige minpuntje, maar niet onoverkomelijk, is de soms lange wachttijd om de zeer drukke Birktstraat over te steken. Ik duik heel snel de Melksteeg in.

Een lang niet geheel recht paadje richting de Eem. Gelukkig dat ik niet over de oude weg moest lopen, want dan was het ploegen door de houtwallen. En –niet onbelangrijk- de houtwallen zijn nu de woningen van de vele insecten.

 

 

 

Ring, ring, ring. Wat is dat nu weer? De spoorbomen zijn omlaag en de intercity van Amersfoort naar Amsterdam raast voorbij. Enkele tellen later keert de rust terug en wandel ik verder. In het groen is de waterzuivering verstopt, waar het afvalwater uit Amersfoort, Bunschoten en Leusden wordt gezuiverd. Aan de andere zijde een bank met uitzicht over de velden.

 

De onmisbare folder van dit klompenpad zegt dat de Eem de enige volledig Nederlandse rivier is. Hij begint in ons land en eindigt daar ook. Inwoners van Amersfoort en omgeving kennen de rivier ook van de fietsboot tussen Amersfoort en Huizen. De boot laat zich nu niet zien. Langs de rivier het jaagpad, een mooie stuk van dit klompenpad, waar vroeger mens en paard de schepen met lange touwen voorttrokken.

 

Een paar honderd meter voor de fietsbrug dook ik het weiland in. Normaliter zijn hier veel weidevogels te zien, maar die zijn blijkbaar met vakantie. Behoudens de koeien en een vlinder ben ik het enige levende wezen in het weiland.

 

 

 

Maar verderop lopen in een ander weiland veel koeien. Opvallend hebben zij om hun rechtervoorpoot een zender.  Bij de boerderij spreek ik de boer en vroeg hem waarom de koeien met een zender waren uitgerust. Het is een soort GPS zeker, dacht ik. Het antwoord was simpel. Dit was voor de melkrobot. Ja ook hier heeft de automatisering toegeslagen. Waar is de tijd dat de koeien gemolken werden met de hand en zittend op een eenpoots krukje en de staart van de koe vastgebonden, zodat hij niet in het gezicht kon slaan.

Veranderend landschap

De drukke Birktstraat vormt weer een korte maar stevige barrière. Aan de andere kant verandert het landschap ingrijpend. De weilanden en open vlakten maken plaats voor bospaadjes en zandverstuivingen.

 

 

 

 

 

Ook het park Birkhoven lacht mij toe. Hier is sprake van een Engelse landschapsstijl, gezien de rododendronvallei en de statige beukenlanen.

Vlak na het passeren van de vijver en het nabijgelegen bosbad, kom ik weer bij het startpunt en kijk voldaan achterom.