6. Dashorsterpad 12,5 km

 

BEOORDELING
AFSTAND             :12,5 km

OPENBAAR VERVOER    :Ideaal. Bus stopt bij het startpunt. Goede   
                     dienstregeling.

HORECA             :Partycentrum Schimmel bij start/eindpunt. Bij                      overstappunt met Broekerpad (punt 7 op de                          kaart), deze vervolgen tot in Scherpenzeel
                    (diverse horecagelegenheden)

PADEN              :Verhard, onverhard, geasfalteerde binnenwegen 
                    en door het het bosrijke gebied van landgoed 
                    Scherpenzeel

BIJZONDERHEDEN     :Het eerste deel loopt langs de Grebbelinie. 
                    Daarna deels langs binnenwegen. Minpuntje: De 
                    IJsvogel heeft zich niet laten zien (Jammer!!).                    Bij de Renessersteeg (punt 7 op de kaart) even                     van de route afwijken om de Kogelvanger te 
                    bekijken (aanrader!!)
                    NB De kaart staat op de op diverse adressen te                     koop zijnde folder 
                   (zie http://www.klompenpaden.nl)

 

 

Op enkele honderden meters vanaf de plaats waar de weg tussen Woudenberg en Scherpenzeel het Valleikanaal kruist, ligt de start van het Dashorsterpad. Hier in het buitengebied van beide plaatsen en de Grebbelinie wandel ik ongeveer 12,5 km op dit klompenpad. Vlak na het begin ben ik op de dijk langs het Valleikanaal, beter bekend als de Grebbelinie. Hondenbezitters worden verzocht hun hond aan te lijnen omdat hier ook schapen lopen. Ik heb geen schaap gezien. Het Valleikanaal is voor de tweede wereldoorlog aangelegd om het overtollige water uit de Gelderse Vallei af te voeren. Nu is het een rustig vaarwater met meer dan 20 vissoorten en waarop het heerlijk kanoën is.

 

In 1799 zo vertelt ons de folder die bij dit klompenpad hoort, is de Roffelaarskade aangelegd. Het was een verdedigingswerk in de Grebbelinie. Nu is het gebied rondom de kade een prachtig natuurgebied waar ook de ijsvogel leeft. Ik krijg hem echter niet te zien. Verderop passeer ik hoeve Groot Romselaar. Het wemelt hier van de kippen. Niet zo verwonderlijk want ik wandel in de nabijheid van Barneveld, de hoofdstad van de kippenindustrie. De kippen hier zijn niet opgehokt en hebben veel ruimte. De naam Groot Romselaar eindigt zoals vele boerderijen in deze omgeving op –laar. Dat betekent drassig land, maar ook open plaats in het bos. De kippen moeten plaatsmaken voor schapen, want ik passeer een schaapskooi. Maar de schapen laten zich niet zien en de schaapskooi is hermetisch afgesloten. De kooi hoort bij de boerderij die zijn naam aan dit klompenpad heeft gegeven.

Het fluitenkruid groeit welig langs beide kanten van de Dashorsterweg. Ik loop hier op de grens van Utrecht en Gelderland. Deze twee provincies zijn voor zover mij bekend de enige provincies waar de klompenpaden tot volle bloei zijn gekomen.

De Dashorsterweg heette vroeger Tabakssteeg, want vanaf halverwege de jaren 1700 was tabaksteelt naast akkerbouw de belangrijkste bron voor het bestaan. Een mooie tabaksschuur waarin de tabaksbladeren te drogen werden gelegd kan men vinden in Amerongen, waar ook een tabaksmuseum is gevestigd.

 

 

Ruim 300 jaar oud is de lindeboom die ik passeer bij hoeve De Haar. Deze boom huisvest al meer dan 100 jaar bosuilen. De hoeve stond hier al in het begin van de jaren 1900. Ik maak enkele foto’s en wandel weer verder. Onder de rook van Scherpenzeel liggen enkele heuvels in het landschap. Bij de geschiedschrijving hierover lees ik het volgende:

‘Scherpenzeel kende al in het begin van de 19e eeuw, evenals veel andere gemeenten zijn schutterijen. Het doel van de schutterijen was het handhaven van de binnenlandse rust en orde; tevens dienden ze evenals de militie, als aanvulling van het staande leger. De schutterijen werden plaatselijk georganiseerd. Toen de schutterijen niet meer nodig waren kwamen er schietverenigingen en die schoten in de vrije natuurschietbanen waarbij de kogels rond de daar wonende boeren om de horen vlogen. Een veilige schietbaan moest er komen en die kwam er. De burgemeester zelf, Mr. A.Royaards, nam het initiatief en financierde de baan geheel op eigen kosten. De schietbaan kwam in de loop van 1901 gereed, en na onafgebroken gebruik – op twee korte onvrijwillige pauzes na – viel het doek tenslotte na bijna 100 jaar in maart 2000; een unieke prestatie voor een particuliere buitenschietbaan. Aan het gebruik van de baan was wel een voorwaarde verbonden. De gebruikers moesten dat melden bij de burgemeester, maar dat was geen probleem want ook de burgemeester was veelvuldig op de baan te vinden”.

Nu anno 2017 zijn de restanten van de baan nog aanwezig en heeft de natuur het beheer overgenomen.

1000 ha landbouwgrond, natuurterrein en bos vormt het landgoed Scherpenzeel waar ik doorheen loop op weg naar het Valleikanaal. Ik ben duidelijk op de weg terug. Slechts vogels zoals de merel laten zich zien. Ik zie een haas wegsprinten, maar verder kom ik alleen nog levende wezens tegen bij het Valleikanaal. Dat zijn de recreatieve fietsers. Maar ook het teken dat ik op het rondje Dashorsterpad weer bij het startpunt terug ben.